Woensdag 17 juni 2009: eerste officiële winst van het seizoen. Een thuiswedstrijd, met een lage opkomst, dat wel, maar toch. Deze telt.

Ik reed de tijdrit in Dordrecht, onderdeel van de tijdritcompetitie Zuid-Holland. Voor mij startte een jongen die in eerdere tijdritten ruim voor mij geëindigd was. De nieuwe Cervélo P2 liep gesmeerd (ondanks het nog steeds oude 7-speed achterwiel) en in de derde en laatste ronde van 9,5 kilometer kreeg ik mijn voorganger in het vizier. Dat was uitermate goed voor de moraal. Op het vervelende, lange stuk onderlangs de dijk liep hij weer wat op me uit, maar ik wist dat ik al ruim binnen de minuut zat. (En dus vóór hem zou eindigen, want er werd om de minuut gestart.) Dat gaf een fijn gevoel van macht; het had iets weg van een kat- en muisspel, met dien verstande dat de muis in dit geval geen zicht had op het gevaar dat achter hem naderde, en dat ik de muis niet eens echt hoefde te pakken. Na de laatste bocht gooide ik alles wat ik nog in me had eruit en ramde 'm op de twaalf naar de finish. Ik bleek 36 seconden voorsprong te hebben op mijn voorgangen; genoeg voor een eerste plek. Geen slechte comeback na mijn valpartij anderhalve week eerder.